Mlech - ម្លេច

ម្លិច ឬ​រំលេច ជា​ឈ្មោះ​ទំនប់​ទឹក​មួយ​ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ចន្លោះ​ខេត្ត​តាកែវ និង​កំពត ម្ដុំ​ភ្នំ​នារាយណ៍ ឬ​ភ្នំ​មេអំបៅ ដែល​ជា​អតីត​សកល​វិទ្យាល័យ​មួយ មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ៩០​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​រាជធានី​ភ្នំពេញ។

ការ​កសាង​ទំនប់​ម្លិច ស្ថិត​នៅ​ឃុំ​ជ្រេស ស្រុក​ជុំគិរី ខេត្ត​កំពត បាន​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​មនុស្ស​ស្លាប់​រាប់​ពាន់​ម៉ឺន​នាក់ ដោយសារ​ការ​បង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​ហួស​កម្លាំង​ពី​មេ​ដឹកនាំ​ខ្មែរ​ក្រហម​ជំនាន់​នោះ។

​ទំនប់​ម្លិច​ប្រហែល​កសាង​ឡើង​នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​១៩៧៧ ឬ​ដើម​ឆ្នាំ​១៩៧៨ ក្នុង​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម។ ការ​សាង​សង់​ទំនប់​ម្លិច គឺ​មេ​ដឹកនាំ​ខ្មែរ​ក្រហម​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​តំបន់​នោះ បាន​កេណ្ឌ​ប្រជាជន​មក​ពី​គ្រប់​មជ្ឈដ្ឋាន​ទូទាំង​ខេត្ត​កំពត ជា​ពិសេស​ប្រជាជន​ជម្លៀស​មក​ថ្មី​ឲ្យ​មក​លើក​ទំនប់​នេះ​ទាំង​យប់ ទាំង​ថ្ងៃ ក្នុង​គោល​បំណង​ស្តុក​ទឹក​ទុក​សម្រាប់​ប្រើប្រាស់ និង​ទុក​ធ្វើ​ស្រែ​​ជាដើម។

ការ​កសាង​ទំនប់​ម្លិច​កាល​ជំនាន់​នោះ បាន​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ស្លូត​ត្រង់​ឈឺ​បាក់​កម្លាំង និង​ស្លាប់​រាប់​ពាន់​ម៉ឺន​នាក់ ដោយ​ការ​បង្ខំ​ឲ្យ​រែក​ដី​លើក​ទំនប់​ឲ្យ​បាន​តាម​ផែនការ​កំណត់​របស់​អង្គការ ទាំង​មិន​មាន​របប​ហូប​ចុក​គ្រប់គ្រាន់ និង​មិន​មាន​ពេល​សម្រាក។

ទំនប់​ម្លិច បច្ចុប្បន្ន​បាន​ក្លាយ​ពី​ទីលាន​ទុក្ខ​​សោក ទៅ​ជា​តំបន់​រមណីយដ្ឋាន​ទេសចរណ៍​ពេញ​និយម​មួយ មាន​ពលរដ្ឋ​ចូល​មក​ទស្សនា​មិន​ដាច់ ជា​ពិសេស​នៅ​ថ្ងៃ​ចុង​សប្ដាហ៍ និង​ថ្ងៃ​បុណ្យ​ជាតិ ព្រោះ​មាន​ទីតាំង​នៅ​ជាប់​ជួរ​ភ្នំ​មាន​ទេសភាព​ស្រស់​បំព្រង និង​មាន​ទឹក​សម្រាប់​ងូត​កម្សាន្ត​​​ថ្លា​ត្រជាក់​ចិត្ត។

ទំនប់​ម្លិច​ត្រូវ​បាន​អ្នក​ស្រុក​រស់​នៅ​ជិត​ខាង និង​ជន​រងគ្រោះ​សល់​ពី​ស្លាប់​នៅ​ជំនាន់​នោះ បាន​អះអាង​ថា មាន​ទំហំ​ខ្នង​ទំនប់​ប្រមាណ​ជា ១០០​ម៉ែត្រ និង​មាន​បណ្ដោយ​ជិត ១​ពាន់​ម៉ែត្រ សាងសង់​ពី​ចង្កេះ​ភ្នំ​ម្ខាង​ទៅ​ចង្កេះ​​​ភ្នំ​ម្ខាង។

ទំនប់​ម្លិច មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​ជា ៩០​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ពី​រាជធានី​ភ្នំពេញ ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​ជាតិ​លេខ​៣ នៅ​​ចន្លោះ​ព្រំ​ប្រទល់​ខេត្ត​តាកែវ និង​កំពត ដែល​អ្នក​ស្រុក​រស់នៅ​តំបន់​នោះ​និយម​ហៅ​ថា ភ្នំ​មេអំបៅ ឬ​ភ្នំ​នារាយណ៍ និង​ចុះ​ពី​ថ្នល់​ជាតិ​ប្រមាណ​ជា ២​ពាន់​ម៉ែត្រ ឆ្ពោះ​ទៅ​តំបន់​ជួរ​ភ្នំ៕