22/08/2026
Bago ka maglagay ng las0n para sa isang hayop na napadpad lamang sa inyong bakuran dahil sa gutom, sana ay huminto ka muna kahit sandali at isipin kung ano ang maaaring mangyari pagkatapos.
Isipin ang isang maliit na kuting na nakahiga sa tabi ng katawan ng kanyang ina.
Hindi niya alam kung bakit hindi na ito bumabangon.
Hindi niya naiintindihan kung bakit hindi na siya nilalapitan, nililinis, o pinapasuso.
Ang alam lamang niya ay gutom siya, natatakot, at ang kanyang ina ang tanging inaasahan niyang magbibigay sa kanya ng pagkain at proteksyon.
Pero wala na ang kanyang ina.
Hindi dahil sa katandaan.
Hindi dahil sa sakit.
Kundi dahil may isang taong piniling maglagay ng lason dahil lamang sa istorbo o inis na dulot ng kanilang presensya.
Hindi mo kailangang maging mahilig sa hayop.
Hindi mo rin kailangang kupkupin o pakainin ang bawat pusang makikita mo.
Pero sana, huwag gawing dahilan ang galit o pagkainis para kitilin ang isang buhay na ang tanging ginagawa lamang ay maghanap ng paraan upang mabuhay.
Dahil tulad natin, nakakaramdam din sila ng gutom.
Tulad natin, nakakaramdam din sila ng takot at sakit.
At tulad ng maliit na kuting na ito, may mga buhay ding naiiwan na walang kakayahang maintindihan kung bakit biglang nawala ang kanilang ina.
Kung ayaw natin silang manatili sa ating bakuran, maraming paraan para paalisin sila nang hindi kinakailangang saktan o lasunin.
Kaunting awa at konsiderasyon lamang sana.
Dahil kung minsan, ang simpleng pagpiling huwag manakit ay sapat na upang mailigtas ang isang inosenteng buhay.
