06/10/2026
Zadyma w Grojcu. "Koniecznym jest słuchanie Biskupa" #181
Link w
Z Listu św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika, do Trallan
(rozdz. 1, 1 - 3, 2; 4, 1-2; 6, 1; 7, 1 - 8, 1)
Ignacy zwany również Teoforem, Kościołowi w Trallach w Azji, Kościołowi umiłowanemu przez Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, wybranemu i godnemu Boga, mającemu pokój dzięki ciału, krwi i męce Jezusa Chrystusa, naszej nadziei w oczekiwaniu na zmartwychwstanie w Nim; ten Kościół pozdrawiam we wszelkim bogactwie według apostolskiego zwyczaju i życzę mu obfitego zbawienia.
Wiem, że okazujecie postawę niezachwianą i bez zarzutu w doświadczeniu nie tylko z przyzwyczajenia, ale i z wewnętrznego przekonania, jak mi to oznajmił biskup wasz, Polibiusz, który przybył do Smyrny dzięki woli Boga i Jezusa Chrystusa, przynosząc mnie, więźniowi w Jezusie Chrystusie, powinszowania, tak iż mogłem oglądać w nim całą waszą wspólnotę. Otrzymawszy za jego pośrednictwem świadectwo waszej życzliwości w Bogu, wielbiłem Boga, którego naśladowcami - jak się dowiedziałem - staliście się w pełni.
Skoro zaś poddani jesteście biskupowi jak Jezusowi Chrystusowi, widzę, że nie postępujecie według zapatrywań ludzkich, ale według Jezusa Chrystusa, który dla nas umarł, abyście wierząc w Jego śmierć, uniknęli śmierci. Konieczną jest zatem rzeczą niczego nie czynić bez biskupa - czego zresztą przestrzegacie - a także być poddanym prezbiterom jak Apostołom Jezusa Chrystusa, naszej nadziei, dla dostąpienia wspólnoty z Nim.
Trzeba też, aby i diakoni, którzy są sługami tajemnic Chrystusa Jezusa, podobali się wszystkim pod każdym względem. Nie są oni bowiem sługami jedzenia i picia, ale sługami Kościoła Bożego. Dlatego trzeba, aby się wystrzegali jak ognia wszelkiego złego czynu.
Wszyscy niech okazują szacunek diakonom jak Jezusowi Chrystusowi, podobnie też biskupowi, który jest obrazem Ojca, prezbiterom jako senatowi Boga i zgromadzeniu Apostołów. Bez nich nie można mówić o Kościele. Jestem przekonany, że tak właśnie myślicie. Otrzymałem bowiem i mam przykład waszej miłości w waszym biskupie. Jego zachowanie jest doskonałą nauką, jego zaś łagodność - mocą.
Doświadczam wielkich dzieł Bożych, ale powściągam siebie, abym chlubiąc się, nie upadł. Teraz zwłaszcza trzeba mi się obawiać i nie słuchać tych, którzy mi schlebiają. Pragnę bowiem cierpieć, ale nie wiem, czy jestem godzien. Moja gwałtowność nie jest widoczna dla wszystkich, lecz tym bardziej uderza we mnie samego. Potrzebuję przeto łagodności, która zwycięża księcia tego świata.
Zaklinam was zatem nie ja, lecz miłość Jezusa Chrystusa, abyście przyjmowali wyłącznie pokarm chrześcijański, a powstrzymywali się od trującej rośliny, to jest herezji.
Stanie się to, jeśli nie będziecie pyszni ani nie oddalicie się od Jezusa Chrystusa, od biskupa i przykazań Apostolskich. Kto jest wewnątrz świątyni, jest czysty, kto zaś na zewnątrz - nieczysty. Inaczej mówiąc, kto dokonuje czegokolwiek bez biskupa, prezbiterów i diakonów, nie ma czystego sumienia.
Piszę to, nie jakobym się u was spotykał z tego rodzaju zachowaniem, ale pragnę was przestrzec jak dzieci moje najmilsze.
RESPONSORIUM
Ef 4, 3-6; 1 Kor 3, 11
W. Usiłujcie zachować jedność Ducha † dzięki więzi, jaką jest pokój. / Jedno jest Ciało i jeden Duch, / bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, / jaką daje wasze powołanie. * Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest.
K. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus. W. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest.