รังเย็นโฮมสเตย์ติดทะเลชะอำใต้และรับสัตว์เลี้ยง

29/08/2026

แวะมาพักผ่อนกับเรานะคะ❤️☺️🙏

26/08/2026

วันน้องหมาโลก❤️❤️

26/08/2026

รังเย็นโฮมสเตย์ยินดีต้อนรับจ้าาาาา❤️❤️

24/08/2026

สวัสดีจ้าพี่ๆทุกคนนนนนนน❤️❤️

23/08/2026

ขอให้หนุหายเร้วๆและเจอบ้านที่อบอุ่นนะจ้ะ❤️❤️
น่าสงสารมากๆเลย

⚠️ ตั้งแต่ช่วยหมาสายพันธุ์ปอมมา นี่น่าจะเป็นเคสปอมที่น่าสงสารที่สุด 😭 ทุกคนจำยินดีได้มั้ยคะ หมาที่ถูกจับใส่ถังแล้วโพสต์ให้ฟรี ใครมาก่อนก็เอาไปเลย 🥺⚠️

>>เคสนี้ ได้ทราบข้อมูลเพิ่มเติมยิ่งหดหู่ เพราะหมาตัวนี้ไม่ใช่หมาพลัดหลง และคนที่โพสต์เป็นแค่รปภ.หน้าหมู่บ้าน ไม่ใช่เจ้าของ🥺
เรื่องราวพังๆ ของยินดีคือ เจ้าของแจ้งรปภ.ให้เอาหมาตัวนี้ไปปล่อย เพราะหมาไปกัดแม่เค้า
หมาถูกตีอย่างหนัก 😭และสุดท้ายเจ้าของไม่ต้องการหมาตัวนี้อีกแล้ว เลยให้รปภ.เอาไปปล่อย มันจะเป็นจะตายช่างมัน 💔ใจสลายแทนหมาน้อย

>>นาทีนั้นดึกมากแล้ว รปภ.ต้องหาถังขยะใบเก่ามาใส่ยินดี เพราะเค้าดุมาก จับไม่ได้ จะกัดอย่างเดียว แล้วรีบโพสต์หาบ้าน จริงๆมีคนแถวนั้นรีบมารับไปแล้ว แต่พอพาไปจะกรูมมิ่ง เจ้าของร้านให้วางยาซึมเพราะหมาดุมาก คนที่เอาไปบอกไม่มีเงินพอ สุดท้ายจึงได้ส่งกลับพี่อีกท่านนึง และช่วยกันประสานจนเราได้ช่วยยินดี🥺

>>สภาพยินดี ดูไม่ได้เลยจริงๆ ผิวหนังมีแต่รอยแผล 😭เห็บหมัดเต็มตัว ยินดีมีความหวาดระแวง
และที่สำคัญ หมาตัวนี้หน้าเศร้ามาก ไม่กล้าสบตา แววตามีแต่ความว่างเปล่า😭
แค่มองก็รู้ถึงความเจ็บปวดที่ผ่านมาของเค้า💔
คาดว่ายินดี คือตุ๊กตาของคนมีเงิน ซื้อซื้อมา แต่ไม่ได้มีใจเมตตา ซื้อมาเพื่อสนองความต้องการ อยากเลี้ยงหมาพันธุ์เพราะ หมู่บ้านนั้นเป็นหมู่บ้านหลังใหญ่ บ้านใหญ่ที่ไร้ความอบอุ่น ไร้ซึ่งความรักและความเมตตา😭

ที่สำคัญน่าจะถูกตีมาเยอะมากๆ 😭สายตาของยินดีเป็นหมาทีไม่กล้าสบตาคน เป็นสายตาหวาระแวง และสุดท้าย ความกลัวที่ถูกซ่อนไว้ กลายเป็นความดุและก้าวร้าว เพื่อป้องกันตัว 😭😭
ยินดียังไม่ยอมให้ใครอุ้ม ยังไม่กล้าสบตาใคร
💔
ในตอนนี้ แม้เค้าปลอดภัยแล้ว ทางทีมพยาบาลใช้ความใจเย็น เข้าหา เพื่อให้เค้าไว้ใจว่าที่นี่ไม่มีใครทำร้ายเค้าอีก ตอนนี้เริ่มลูบหัวได้บ้างแล้ว🥹
#นี่คืออีกหนึ่งตัวอย่างของคนไม่พร้อมเลี้ยงเพราะสุดท้ายหมาก็เหมือนเด็กน้อย หากเลี้ยงเค้าด้วยอารมณ์ การตี ตะคอกดุด่า เพื่อสั่งสอน สุดท้ายมันก็คือระเบิดเวลา ที่กลายเป็นความก้าวร้าว ความเกลียดชัง และปมในใจนี้ จะถูกแก้ได้ หากแต่คงต้องใช้เวลาและความเมตตา ให้หมาตัวนี้กลับมาเป็นหมาที่น่ารักอีกครั้ง🥺

>>แอดมินขอโอกาสหาบ้านให้ยินดีด้วยนะคะ
ตอนนี้รักษาพยาธิเม็ดเลือดและรอทำหมัน
บ้านที่สนใจต้องใจเย็นมาก และพร้อมรับมือหมาที่มีปมในใจ เค้ายังระแวงอยู่
แต่ตอนนี้โดยรวมเวลาเจอพี่ๆ มีกระดิกหาง แต่สายตายังไม่ไว้ใจ เริ่มลูบหัวได้ แต่ไม่ให้อุ้ม
สุดท้ายแอดมินยังเชื่อว่า ความรักที่ดี จะเยียวยาหมาน้อยตัวนี้ให้กลับมาได้🙏🥺
แต่รอแค่ใครจะให้โอกาส ยินดี
#มาเติมใจให้ยินดีกันค่ะ ให้เค้าได้รู้ว่า โลกใบนี้ไม่ได้มีแต่คนร้าย

>>เคสนี้ หากพี่ท่านใดเมตตาอยากช่วยเหลือ สามารถสมทบโอนตรงเข้ารพ.ได้โดยประสานแอดมิน หรือหากสนใจอุปการะในระหว่างรักษา
#เพศผู้อายุ7-8ปี
#กทม
#ฟรี แต่ขออนุญาตคัดบ้าน

ส่งข้อมูลอุปการะได้ที่
สามารถทักแชทส่งข้อมูลอุปการะได้ที่
FB Chanthirawadee Panpoca
หรือโทรคุณตุ๊ก
0818101406

23/08/2026

ทุกชีวิตมีค่า❤️❤️

ในปี 1974 ที่สนามบินวนูโคโว กรุงมอสโก สุนัขพันธุ์เยอรมันเชพเพิร์ดชื่อ “พัลมา” ต้องพลัดพรากจากเจ้าของอย่างไม่คาดคิด

ทั้งคู่มีกำหนดเดินทางไปยังเมืองโนริลสค์ด้วยกัน ตั๋วเครื่องบินถูกซื้อไว้เรียบร้อยแล้ว แต่กลับขาดเอกสารสำคัญหนึ่งอย่าง นั่นคือใบรับรองสุขภาพสัตว์ซึ่งจำเป็นสำหรับการขึ้นเครื่อง

เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก เจ้าของจึงตัดสินใจอย่างเจ็บปวด เธอปลดสายจูงของพัลมา กอดมันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนเดินขึ้นเครื่องบินไปเพียงลำพัง ทันทีที่เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น พัลมาวิ่งไล่ตามเครื่องบิน ที่กำลังทะยานออกจากรันเวย์ จนกระทั่งมันหายลับไปบนท้องฟ้า โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง

นับตั้งแต่วันนั้น สนามบินก็กลายเป็นบ้านของมัน

เป็นเวลาเกือบสองปีที่พัลมาใช้ชีวิตอยู่บริเวณอาคารผู้โดยสาร มันอาศัยหลบแดดหลบฝนอยู่ใต้รถลากสัมภาระ และเอาชีวิตรอดด้วยความเมตตาจากพนักงานสนามบิน ซึ่งคอยแบ่งอาหารให้มันอย่างเงียบๆ

แต่ในทุกๆ วัน พัลมายังคงเฝ้ามองไปยังรันเวย์เสมอ

พนักงานที่นั่นสังเกตเห็นเรื่องน่าเหลือเชื่อว่า พัลมาดูเหมือนจะจำเสียงเครื่องยนต์ของเครื่องบินได้ ทุกครั้งที่เครื่องบินลงจอด มันจะรีบวิ่งไปหาผู้โดยสารขาเข้า ค่อยๆ มองใบหน้าของผู้คนทีละคน ด้วยความหวังว่าเจ้าของที่มันจำได้จะกลับมารับเสียที

วียาเชสลาฟ วาเลนเตย์ นักบินที่พบเห็นพัลมาแทบทุกวัน รู้สึกสะเทือนใจกับความซื่อสัตย์ของมันอย่างมาก ภายหลังเขาเคยกล่าวถึงพัลมาว่า มันคือ “สัญลักษณ์แห่งความหวังที่มีชีวิต” เป็นเพื่อนผู้ซื่อสัตย์ที่ไม่เคยหยุดเชื่อว่าสักวันหนึ่งจะได้กลับไปพบกับคนที่มันรักอีกครั้ง

ในปี 1976 หนังสือพิมได้นำเรื่องราวของพัลมาไปเผยแพร่ ทำให้ผู้คนทั่วสหภาพโซเวียตต่างซาบซึ้งกับความภักดีของมัน

หลังจากนั้นไม่นาน มีจดหมายฉบับหนึ่งส่งมาจากเมืองโนริลสค์ เขียนโดยอดีตเจ้าของของพัลมา เนื้อหาในจดหมายยืนยันว่า พัลมาถูกทิ้งไว้เพราะไม่มีเอกสารการเดินทางที่จำเป็น

ทว่าแม้เจ้าของจะรู้แล้วว่าพัลมาอยู่ที่ไหน เธอก็ไม่เคยกลับมารับมันเลย

โชคดีที่เรื่องราวของพัลมาไม่ได้จบลงตรงสนามบิน ผู้คนนับพันเสนอตัวขอรับมันไปเลี้ยง แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ตั้งใจจะเลี้ยงมัน สร้างความไว้วางใจ ด้วยวิธีที่อ่อนโยนที่สุด

เธอชื่อ เวรา คอตเลียเรฟสกายา คุณครูจากกรุงเคียฟ เวราเดินทางมายังกรุงมอสโก และใช้เวลาหลายวันนั่งอยู่ข้างๆ พัลมา พูดกับมันด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมปล่อยให้สุนัขที่ยังคงหวาดระแวงเป็นฝ่ายค่อยๆ เดินเข้าหาเธอเอง ทีละเล็กทีละน้อย พัลมาเริ่มเปิดใจและยอมรับ

เมื่อเดินทางไปถึงบ้านของเวรา พัลมาค่อยๆ เดินเข้าไปหาลูกสาวตัวน้อยของเธอ เลียแก้มเด็กหญิงเบาๆ ก่อนใช้จมูกคลอเคลียที่ใบหู

มันเป็นช่วงเวลาธรรมดาๆ ที่ดูเหมือนกำลังบอกว่า ในที่สุดพัลมาก็ได้พบสถานที่ที่มันสามารถเรียกว่า “บ้าน” ได้อีกครั้ง

เวราเขียนเล่าในเวลาต่อมาว่า พัลมาเป็นสุนัขที่สงบ อ่อนโยน และรักครอบครัวที่ต้อนรับมันอย่างสุดหัวใจ ขณะเดียวกันมันก็ยังคงมีความซื่อสัตย์ ซึ่งทำให้เรื่องราวของมันกลายเป็นสิ่งที่ผู้คนไม่มีวันลืม

การเดินทางอันน่าเหลือเชื่อของพัลมา ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ และยังคงสร้างความประทับใจแก่ผู้คนมาหลายชั่วอายุคน

หลังจากใช้เวลาเกือบ 700 วัน เฝ้ารออยู่ข้างรันเวย์ ในที่สุดมันก็ได้พบกับสิ่งที่เพื่อนผู้ซื่อสัตย์ทุกตัวสมควรได้รับ นั่นคือบ้านที่เต็มไปด้วยความรัก และครอบครัวที่ตอบแทนความภักดีของมันด้วยความเมตตา

เรื่องราวของพัลมาพิสูจน์ให้เห็นว่า แม้เราจะเคยเผชิญกับความผิดหวังอันแสนเจ็บปวด แต่ความหวังก็ยังสามารถพาเราไปพบกับจุดเริ่มต้นครั้งใหม่ได้เสมอ

22/08/2026

เมื่อไหร่ที่รู้สึกเหนื่อย อยากพักผ่อนฮีลใจ🧡
แวะมาหาเราได้เสมอนะคะ ยินดีต้อนรับค่ะ
รังเย็นโฮมสเตย์ติดทะเลชะอำใต้และรับสัตว์เลี้ยง
𝙍𝙖𝙣𝙜𝙮𝙚𝙣 𝙃𝙤𝙢𝙚𝙨𝙩𝙖𝙮 𝘾𝙝𝙖-𝘼𝙢.