16/09/2026
https://www.facebook.com/share/p/19mHE2t9iG/
เมื่อเช้ายืนเลือกผักอยู่ เห็นตาคนหนึ่งถือถุงผ้ามาซื้อคะน้า แกยืนมองอยู่หลายกำ ก่อนถามป้าว่ากำไหนเอาไปผัดได้
ป้าหยิบให้กำหนึ่ง ชั่งเสร็จแล้วก็ยังไม่ใส่ถุง กลับเอากรรไกรมาตัดโคนแข็งออกทีละต้น
ผมนึกว่าผักมีส่วนเสีย เลยชะโงกดู แต่ใบก็ยังสด ก้านก็ไม่ได้เหี่ยว
“ต้องตัดก่อนเลยเหรอป้า”
“ช่วยตาเขาหน่อย คราวก่อนเอาไปผัดทั้งโคน บ่นว่าเคี้ยวไม่เข้า”
ตาหัวเราะแบบเขิน ๆ แล้วเล่าว่าเพิ่งเริ่มทำกับข้าวเอง เมียไปช่วยลูกเลี้ยงหลานต่างจังหวัด ปกติเข้าครัวก็แค่ตักข้าวกับล้างจาน
“ตอนเขาทำให้กินก็ไม่เคยดู พอมาทำเอง ไม่รู้ต้องเริ่มตรงไหน”
แกเคยลองผัดคะน้าไปแล้วครั้งหนึ่ง เห็นในกระทะเขียวสวยดี แต่พอตักกิน ก้านแข็งจนต้องเขี่ยออกเกือบหมด
วันนี้เลยกลับมาถามร้านเดิม ว่าต้องผัดนานกว่านั้นหรือเปล่า
ป้าไม่ได้ขำตาม แกหยิบต้นหนึ่งขึ้นมาให้ดู ชี้ว่าช่วงไหนอ่อน ช่วงไหนแก่ ก้านใหญ่ตรงไหนปอกได้ แล้วค่อยตัดส่วนแข็งออกให้
ตายืนดูตั้งใจ ถามอีกว่าตอนผัดต้องใส่ก้านก่อนใบใช่ไหม
“ใช่ เอาก้านลงก่อนนิดหนึ่ง เดี๋ยวกลับไปล้างให้สะอาดแล้วค่อยหั่นนะ”
ป้าพูดไปก็รวบผักใส่ถุงให้ไป ส่วนผมยืนรออยู่ข้าง ๆ จากตอนแรกคิดว่าแค่ซื้อคะน้าทำไมนานจัง ก็เริ่มเข้าใจว่าตากำลังซื้อความมั่นใจกลับไปด้วย
ก่อนเดินออก แกบอกว่า
“ถ้าคราวนี้กินได้ เดี๋ยวเมียกลับมาจะผัดให้เขาลอง”
ป้ายิ้ม
“ทำบ่อย ๆ เดี๋ยวก็เป็น วันหน้าติดตรงไหนก็มาถาม”
ตารับถุงไป สีหน้าดูเบากว่าตอนยืนเลือกผักเยอะ
คนอายุเท่านี้อาจทำเป็นมาแล้วหลายอย่าง แต่ก็ยังมีบางเรื่องที่เพิ่งได้ลองเป็นครั้งแรกเหมือนกัน
“คนที่เพิ่งหัดทำ ไม่ได้ต้องการคนมาย้ำว่าเรื่องนี้ง่าย เขาต้องการคนที่ยอมสอน โดยไม่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองโง่”
ใครมีเรื่องราวของลุงป้าข้างบ้านที่อยากเล่า ส่งมาให้พวกเราได้นะครับ ❤️
